Big Bang fiction by erta-ale and friends

Title:                 Sunset - Stars parody

By:                    pop

Paring:              TOPSOL

Rating:              PG-13

เช่นเคย เรื่องนี้เป็นเรื่องล้อของ Stars ค่ะ กรุณาอ่าน Star [Top Part] และ [Jiyong Part] ก่อนค่ะ

+++++

+++++

จวนค่ำแล้ว ท้องฟ้าวันนี้ปิด

มีแต่เมฆ ไร้ตะวัน

ซึงฮยอนถอนใจ

ในมือมีเศษกระดาษ

มันยับย่น ราวกับถูกบีบขยำ ตั้งใจให้แหลกสลาย

คิดจะหนีเขาไปอย่างนั้นหรือ

+++++

อ้อมกอดของคนตรงหน้า

สำคัญไม่น้อยไปกว่าลมหายใจของตัวเขาเอง

ไม่มีทางไหนให้เลือกอีกแล้วอย่างนั้นหรือ

"....แน่จริงก็ยิงสิ!!"

ตาคมหม่นแสงลง    คิดจะทิ้งเขาไปจริงๆ

"ยิงไปเถอะ ให้มันจบๆ ไปซักที ผมเบื่อแล้ว"

ใบหน้านั้นมีเพียงรอยยิ้มหยัน

ในความเงียบสงบของวันขมุกขมัว

เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปหลังหมู่เมฆ

หมวกใบสีขาวถูกย้อมไปด้วยสีแดง

+++++

แสงแรกของวันกำลังทอจับขอบฟ้า

ในทุ่งหญ้ากว้าง ไม่เหลือ ใคร ให้จับจูง

"ชั้นกำลังจะไปหานายนะ..."

เสียงทุ้มดังขึ้นเพียงแผ่วเบา

"รออีกนิดนะ   ยองเบ"

ตะวันฉายแสง

ท้องฟ้าอาบไล้ด้วยสีทอง

หนึ่งหยดน้ำกลิ้งทิ้งตัวผ่านใบหน้า

แม็คนั่มสีดำถูกกดกระชับไว้แนบหัวใจ

ปลายนิ้วยาวระเรื่อยไปตามยอดหญ้า

ทิ้งคราบสีแดงเอาไว้เป็นทาง

ลมพัดละอองเกสรปลิวไสว

เมื่อร่างหนึ่งล้มลง

+++++

เขานั่งอยู่เดียวดายในเรือแจว

น้ำในแม่น้ำเป็นสีดำสนิท

ฝั่งตรงข้ามเขาเห็นเงาร่างคุ้นตาของใครบางคน...

ซึงฮยอนแทบจะถีบคนแจวเรือตกน้ำตอนที่โดดไปแทนที่แล้วออกแรงแจวอย่างเอาเป็นเอาตาย

เขาตะโกนเรียกดังลั่น

"ยองเบ!! ยองเบอา.... พี่ตามนายมาแล้ว!!"

คนที่อยู่อีกฝั่งสะดุ้ง ก่อนจะหันมาเบิกตากว้าง

อิอิ คงจะเขินล่ะสิ

"ยังจะตามมาอีกทำไม ก็ผมบอกแล้วใช่มั๊ย ว่าเราจบกัน!!!!"

สิ่งที่คนคนนั้นตะโกนสวนกลับมาไม่ใช่อย่างที่เขาคิด

"ยองเบอา... อย่าพูดอย่างนั้นสิ..."

"อย่าคิดว่าแค่ตายก็จะหนีพี่พ้นนะ"

ซึงฮยอนออกแรงแจวมากขึ้นอีก คนที่เขารักอยู่ตรงหน้า

"ไม่นะ พอกันที อย่าตามมานะ!!"

ยองเบออกวิ่ง

ตอนนี้ไม่ขอคิดอะไรอีกต่อไป 

-fin-

(- ____ -)lll  

อยากจะถามคนอ่านค่ะ บล็อกนี้ ลงฟิคถี่เกินไปหรือเปล่า?

แล้วลงแบบนี้ดีแล้ว หรือลงน้อยกว่านี้หน่อยเหอะ

(แต่ว่า ... ที่สต็อกๆ เอาไว้มันก็ใกล้จาหมดแล้วหละค่ะ แหะๆ (^  ^)'> )