Big Bang fiction by erta-ale and friends

Title:     Sunny Day

By:       กระรอก

Paring: TOPGD

Rate:    PG

+++++

"จียง... ไม่เป็นไรนะ"

"อื้อ ไม่เป็นไรหรอก"

"...."

"วางเถอะ ชั้นรู้ว่านายงานยุ่ง"

"แต่..."

"ขอบใจนะ"

จียงกดตัดการติดต่อกับปลายสาย เงยหน้ามองฟ้า วันนี้แดดจ้า ท้องฟ้าโปร่ง

แต่ทำไมเขาถึงไม่ได้รู้สึกสดใสอย่างที่ควรจะเป็น

ก็แค่คนหนึ่งคน

คนที่เคยเดินสวนกับเขา

คนที่เคยเดินไปกับเขา

คนที่เคยเดินแยกจาก

ก็แค่ตอนนี้เรามีช่วงเวลาที่ต้องมาบรรจบกันอีกครั้ง

ก็แค่ต้องร่วมงานกัน มันจะอะไรนักหนา

ใช่ มันอะไรกันนัก

ก็แค่คนคนนั้นคือซึงฮยอน

แค่นี้จียงก็ลุกขึ้นมานั่งหายใจทิ้งได้หล่ะ

มันไม่ใช่อาการเจ็บปวดของคนอกหัก

เพราะมันนานจนแผลที่มีมันด้านชา

ไม่ใช่ความเงียบที่อึดอัด

เพราะเราไม่มีอะไรที่จะมาเกี่ยวข้องกันแล้ว

จียงไม่มีน้ำตา

ถึงจะต้องเจอกับใครอีกคนของซึงฮยอน

เขาก็แค่ไม่อยากเจอหน้า ก็ไม่อะไรหรอก

อาจจะกำปั้นทุบดินไปหน่อย

แต่ถ้าไม่ต้องเจอกันอีกเลยน่ะ คือสิ่งที่ดีที่สุดที่จียงอยากได้ในตอนนี้

+++++

"พี่จะหนีทำไมน่ะ ยังไงก็ต้องเจอกันอยู่ดี"

"..... ก็รู้ แต่ไม่อยากเจออ่ะ"

"น่า.. พี่จียง ไปกันเถอะ ยังไงก็ต้องทำงานด้วยกันนะ"

"ขอกินกาแฟอีกแก้ว ข้าวอีกจาน แล้วก็เค้กอีกชิ้นก่อนได้ป่ะ"

"โธ่.. พี่คร้าบ"

สิ้นเสียงโอดครวญของน้องรัก จียงก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่

ก็ได้ๆ เขายอมแพ้แล้ว

จะดื้อหนีต่อไปก็ไม่พ้นอยู่ดี

จะช้า จะเร็ว ยังไงวันนี้ก็ต้องเจอหน้ากัน

เจอกับคนที่ทิ้งเขาไปเริ่มต้นใหม่

กับใครคนอื่น

คนที่ทิ้งให้เขาจมอยู่กับอดีต

คนที่จากไปโดยไม่ร่ำลา

คนที่เขารัก และคิดว่าคนคนนั้นก็รักเขาเช่นกัน

น้องชายตัวดีเดินมาจับมือจียงไว้ บีบมือของเขาเบาๆ

น้องชายยิ้มตาปิดมาให้

เชอะ... บังคับให้จียงยิ้มตามนี่หว่า

+++++

"....นายสบายดีรึเปล่า"

"ก็เรื่อยๆ แล้วนายล่ะ"

"ชั้น..... "

"สบายดี มีความสุขสินะ พูดมาเถอะ ชั้นไม่เจ็บแล้วหล่ะ"

"จียง ชั้นขอ.."

"นายไม่ผิดนี่ จะพูดมันทำไม ความรู้สึกคนเราเปลี่ยนกันได้ ชั้นรู้"

"......."

"ไม่มีคำว่า ตลอดไป หรอกนะ นายก็รู้นี่..."

จียงรู้สึกว่าน้ำเลี้ยงตาของเขาจะเยอะผิดปกตินะตอนนี้ แถมยังรู้สึกเหมือนคัดจมูกอีก

เขาอยากได้ทิชชูจัง อย่างน้อยจะได้แกล้งจาม แกล้งไอ อะไรก็ว่าไป

เขาไม่ได้อยากร้องไห้สักหน่อยนี่นา

เสียงโทรศัพท์ของซึงฮยอนดังขึ้น

ใครจะโทรมาหาใคร ทำไมเขาต้องสนใจล่ะ ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนั่งฟัง คนอื่น คุยธุระนี่

จียงลุกขึ้น หันหลังให้ คนอื่น...

เงยหน้ามองท้องฟ้าอีกครั้ง

วันนี้อากาศดีสินะ...

---- fin ----